De opmars van de dollar wordt nu een glijvlucht van de euro

De euro kreeg de afgelopen weken klap op klap ten opzichte van de dollar. Aanvankelijk was die koersdruk vooral het gevolg van de kracht van de Amerikaanse munt. De dollar had de wind in de rug doordat Fed-voorzitter Kevin Warsh stevig werk maakt van het omlaag duwen van de inflatie. Half september voerde de Amerikaanse centrale bank de eerste renteverhoging in ruim drie jaar door. Het zag er bovendien lang naar uit dat er deze maand een nieuwe rentezet zou komen.

Die kans is echter een stuk kleiner geworden na de publicatie van een banenrapport afgelopen vrijdag. In september kwamen er slechts 29.000 banen bij, terwijl economen op 90.000 hadden gerekend. De kans op een renteverhoging is volgens cijfers van CME Fedwatch binnen enkele dagen gedaald van 80 naar 20 procent. In theorie is het uitblijven van een renteverhoging ongunstig voor de dollar. In de praktijk was daar weinig van te merken, aangezien de aandacht van valutahandelaren verschoof van Washington naar Parijs.

Bittere bezuinigingsdrank

Daar presenteerde de minderheidsregering van premier Sébastien Lecornu een begroting die het tekort moet terugbrengen tot 5 procent van het bbp. Socialisten noemden de plannen al een ‘bittere bezuinigingsdrank’ en vakbonden staakten al tegen het bevriezen van ambtenarensalarissen. Door het vooruitzicht van een flinke politieke strijd om te voorkomen dat de staatsschuld te snel oploopt, heeft de rente op tienjarige Franse staatsleningen omhoog gejaagd richting 5 procent.

Het renteverschil met Duitse leningen met dezelfde looptijd liep even op tot het hoogste niveau van de Europese schuldencrisis in 2011 en 2012. Een hogere rente maakt een munt doorgaans aantrekkelijker, maar niet als die rente stijgt omdat beleggers vrezen dat een overheid haar schulden niet meer de baas blijft. Daar komt bij dat de ECB de rente dit jaar al twee keer heeft verhoogd. In 2011 deed de centrale bank precies hetzelfde, om die stappen enkele maanden later haastig terug te draaien.

Betere tijden?

De angst voor een herhaling groeit, en de euro reageert nauwelijks nog op stoere taal uit Frankfurt. Een snelle oplossing voor de Franse schuldenproblematiek ligt niet in het verschiet. De Franse presidentsverkiezingen van volgend voorjaar werpen hun schaduw vooruit en maken ingrijpende bezuinigingen politiek vrijwel onmogelijk. Daarmee kan de wisselkoers zomaar verder wegglijden richting 1,10 dollar. Wie binnenkort dollars nodig heeft, doet er verstandig aan niet te wachten op betere tijden.