Kevin Warsh (Fed) blaast de dollar nieuw leven in

Zou de Amerikaanse president Donald Trump al spijt hebben van zijn keuze om Kevin Warsh eerder dit jaar aan te stellen als nieuwe voorzitter van de Federal Reserve? Vorig jaar liet Trump nog een strafrechtelijk onderzoek instellen tegen Jerome Powell, voor grote kostenoverschrijdingen bij de verbouwing van het Fed-hoofdkantoor. De werkelijke reden voor de zaak tegen de in 2017 door Trump zelf aangestelde voorganger van Warsh, was dat de Amerikaanse president zich behoorlijk boos maakte om het beleid van Powell om de beleidsrente hoog te houden en zo de economische groei af te remmen.

Geschiedenis herhaalt zich

Ook Warsh lijkt de verleiding te weerstaand om de beleidsrente te verlagen. Hij greep de jaarlijkse Jackson Hole-conferentie aan om te benadrukken dat het bestrijden van inflatie veruit zijn belangrijkste taak is. De Amerikaanse inflatie daalde sinds mei weliswaar van 4,2 naar 3,4 procent, maar dat is nog een behoorlijk eindje verwijderd van het doelniveau van 2 procent. Volgens cijfers van CME Fedwatch verdubbelde de kans op een Amerikaanse renteverhoging in september sinds de toespraak van Warsh tot 68 procent. De dollar reageerde meteen en klom naar het hoogste niveau in twee weken.

Terwijl Warsh op een hogere beleidsrente aanstuurt, werkt minister van Financiën Scott Bessent in de tegenovergestelde richting. Zijn ministerie verdubbelde onlangs het opkoopprogramma voor langlopende staatsleningen van 2 naar minstens 4 miljard dollar per operatie. Dat bedrag kan volgens Bessent zo nodig nog verder omhoog. Officieel dient het programma om de handel in een dunne obligatiemarkt soepel te laten verlopen. In de praktijk trekt het ministerie zo een stukje van het monetaire stuur naar zich toe. Warsh bepaalt de richting van de korte rente, Bessent duwt de lange rente de andere kant op.

Wachten op nieuwe koersdruk

Dat de dollar begin deze week alweer wat terrein inleverde, laat zien dat valutahandelaren voorlopig een afwachtende houding aannemen. Toch lijkt het een kwestie van tijd voordat de munt weer wint van de euro. De koersdruk komt dan niet zozeer door het renteverschil, maar door de energiemarkt. De Europese gasvoorraden zijn slechts voor 63 procent gevuld. Dat is het laagste niveau in bijna twintig jaar. Eind augustus stond de teller in eerdere jaren doorgaans rond 80 procent. Daar komt bij dat de dieselvoorraden zijn geslonken tot het laagste peil sinds 2022, als gevolg van krappe wereldwijde raffinagecapaciteit en haperende aanvoer.

Energiecrisis voor eurozone

Een strenge winter kan de energieprijzen fors verder opdrijven, een risico waar de Verenigde Staten als grootste olie- en gasproducent ter wereld relatief weinig last van hebben. Het gevaar groeit dat de eurozone tegen het einde van het jaar in een energiecrisis belandt, precies op het moment dat de Amerikaanse rente mogelijk verder oploopt. Dat betekent niet dat de dollar vlekkeloos is: het hoge Amerikaanse begrotingstekort en Bessents ingrijpen in de obligatiemarkt kunnen het vertrouwen in de munt op termijn aantasten. Maar zolang Warsh de inflatiebestrijding vooropstelt, heeft de dollar in de laatste maanden van het jaar de wind mee.