AFM: succes duurzaamheid afhankelijk van de financiële sector
Duurzaamheid is op weg om een cruciale factor te worden in het bedrijfsleven. Die is niet ingegeven door regelgeving of ideologie, maar uit economische noodzaak. Of de duurzame transitie doorzet, is echter in belangrijke mate afhankelijk van de financiële sector. Dat betoogde Laura van Geest, voorzitter van de financiële waakhond AFM, op de AFME Sustainability Conference in Amsterdam.
“Duurzaamheid is niet langer een apart onderwerp om wel of niet aan te pakken”, aldus Van Geest in haar toespraak. “Het raakt de kern van hoe onze economie functioneert en hoe toekomstbestendig ze is. “Hierin speelt kapitaal een centrale rol. Niet omdat de financiële sector alle antwoorden heeft, maar omdat kapitaal bepaalt wat schaalbaar wordt en wat niet van de grond komt. Het bepaalt waar momentum ontstaat en waar stagnatie optreedt.”
>Economische noodzaak
Van Geest wees erop dat duurzaamheid vleugels krijgt door economische noodzaak. “We zijn op weg zijn naar een economie die niet minder energie-intensief wordt, maar juist meer. Denk aan onze golf van digitalisering, datacenters en natuurlijk AI als grootste energieverbruiker.”
“Energie is schaarser, duurder en geopolitiek belangrijker geworden. De energietransitie gaat daarom niet langer alleen over CO₂-reductie of langetermijndoelstellingen, maar over veerkracht, concurrentievermogen en strategische autonomie.Duurzaamheid heeft de grootste kans van slagen wanneer het niet wordt geïntroduceerd vanuit verheven overtuigingen, maar uit noodzaak.”
Hernieuwbare energie in Texas
De AFM-voorzitter wees erop dat dit geen louter Europese ontwikkeling is. Ook in de VS is duurzaamheid een businessmodel geworden. “In de Verenigde Staten vindt een groot deel van de groei in hernieuwbare energie plaats in staten zoals Texas, omdat zonne- en windenergie winstgevend zijn. Kapitaal volgt rendement, zekerheid en strategische voordelen.”
Van Geest zette uiteen hoe Europa de financiële markten hebben geholpen om aan te haken bij de financiering van een duurzame transitie. “Door transparantie in de vorm van rapportageverplichtingen, openbaarmakingskaders en datastandaarden. Echte verandering komt pas tot stand als alle informatie op tafel ligt, wanneer informatie doorstroomt naar raden van bestuur, investeringscommissies en kredietbeslissingen.”
Structuur in complexe markt
Van Geest wees op de vele labels over duurzaamheid voor financiële producten, zoals taxonomie-afstemming, ESG-scores, impactclaims en transitielabels. Want volgens haar heeft een complexe markt behoefte aan structuur. Maar die heeft ook drie nadelen.
“Het label kan belangrijker worden dan de onderliggende economische realiteit. Financiële producten worden ontworpen om in een categorie te passen. Het tweede risico is dat labels de analyse vervangen. Dat het vakje op het factsheet meer gewicht in de schaal legt dan de strategie erachter. Alsof classificatie alleen voldoende is om risico, rendement en transitiecapaciteit over te brengen.”
Verwachtingen
Het derde risico is volgens Van Geest het grootst: “Dat labels verwachtingen scheppen die niet kunnen worden waargemaakt. Dan ontdekken beleggers dat termen als ‘duurzaam’, ‘impact’ of ‘transitie’ iets anders dan ze dachten omdat de betekenis te vaag was.”
Dit moet worden voorkomen, zo waarschuwde Van Geest. ‘Zonder financiering en partijen die willen investeren zal er uiteindelijk weinig gebeuren. Juist daarom is de rol van de financiële sector zo doorslaggevend, want dat is waar beslissingen worden genomen over waar verandering plaatsvindt. Kapitaal volgt uiteindelijk waar de realiteit zich het meest duidelijk manifesteert.”