Waarom komen zo veel vrouwen niet verder dan het middenmanagement? Hoe val je als finance professional op in de massa? Deniece von Harras houdt zich dagelijks bezig met deze vraagstukken. Ze adviseert verschillende bedrijven over diversity en inclusion, ze heeft een community voor talentvolle en ambitieuze vrouwen die op zoek zijn naar de volgende stap in hun carrière én ze koppelt hen die aan bedrijven.

Je bent van oorsprong een financial. Hoe ben je in deze tak van sport terechtgekomen?
Ik ben inderdaad fiscalist en werkte de eerste jaren van mijn carrière bij EY. Ik adviseerde voornamelijk internationale cliënten, maar merkte dat ik DGA-advisering leuker en interessanter vond. Je hebt meer klantcontact en kunt meer toegevoegde waarde creëren. Daarnaast ben ik commercieel en toen ik het aanbod kreeg om mijn eigen praktijk op te zetten bij een kleiner accountantskantoor dat zich meer op het MKB richtte besloot ik de sprong te wagen. Ik was de enige vrouw als relatiemanager en moest m’n eigen klantenkring opbouwen. Bij het netwerken kwam ik weinig vrouwelijke ondernemers tegen, maar ik wist dat ze wel bestonden en dus werd dat mijn focus. In plaats van naar een netwerkborrel toe te gaan besloot ik m’n eigen netwerkorganisatie voor zakenvrouwen op te zetten. Zo groeide mijn netwerk, tot inmiddels de grootste commerciële businessclub voor zakenvrouwen in de regio. 

Maar dat was nog met de bedoeling om ze alleen als klant binnen te halen.
Klopt. Van daaruit zag ik de impact op het business doen van vrouwen en hun bedrijven in het zakenleven, kon ik me bemoeien met hoe mensen en bedrijven zich profileren en besloot ik mijn focus te verbreden naar female employer branding, recruitment en consultancy. Ik heb de fiscaliteit verlaten en onder de vlag van NL Zakenvrouwen waarin senior zakenvrouwen en bedrijven vertegenwoordigd zijn, is onlangs SmartUp Network ontstaan. Een netwerkorganisatie voor middle management waar de huidige vrouwelijke millennials die hun eerste carrièrestappen maken. Die probeer ik te verbinden aan bedrijven d.m.v. recruitment.

Waarom focus je je op deze groep?
Dat is een hele specifieke keuze. Je ziet dat het afhaakmoment van veel vrouwen tussen begin 30 en 40 jaar ligt. In de politiek is alleen aandacht voor de onder- en bovenlaag, maar niet voor de generatie in het middenmanagement die de huidige topvrouwen straks moet opvolgen. Er is veel jong talent dat zich wil profileren op de markt en de juiste carrièrestappen wil zetten. Wij helpen ze met het maken van die keuzes en kunnen ze koppelen aan bedrijven. Bedrijven die meer vrouwelijk talent willen, hebben bij ons 3 keer meer kans op een vrouwelijke kandidaat en dat past goed in hun diversiteitsbeleid.

Welke hulp hebben zij nodig?
Millennials willen alles, dat kenmerkt deze generatie. Ze willen work-life balance, drie dagen werken, maar óók president-directeur van de Shell worden bij wijze van spreken. Dat is natuurlijk een onhaalbaar plaatje en wij helpen ze focus te krijgen, om keuzes te maken en daar ook de consequenties van te aanvaarden bij de evenementen die we voor hen organiseren. We managen echt op verwachtingen en stellen ze daarna voor aan bedrijven.

Moeten bedrijven niet net zo goed inspelen op de wensen van deze generatie?
Absoluut, dat is de andere kant van het verhaal. Wij adviseren het bedrijfsleven ook over hoe zij jong vrouwelijk talent kunnen binden en daar is nog een hele slag te slaan. Als de cultuur in een bedrijf niet prettig is hou je het, hoe competent je ook bent, uiteindelijk niet vol en dat zie je dan ook veel gebeuren. Bovendien zijn finance-afdelingen vaak hiërarchisch georganiseerd en wordt er weinig verantwoordelijkheid aan young professionals gegeven, terwijl dat ook één van de dingen is die deze generatie juist wil. Vrouwen haken echt niet alleen af omdat ze een gezin stichten, maar ook omdat bijvoorbeeld de cultuur binnen bedrijven hen niet aanstaat. Daarin moet echt iets veranderen om het aantrekkelijker te maken. Ik adviseer bedrijven met concrete veranderingen waarmee ze aan de slag kunnen.

Welke veranderingen zie je nu al in de markt van finance professionals?
De manier waarop klanten willen dat je met hen omgaat verandert. Ze willen geen uurtje-factuurtje meer, maar een totaalpakket. Dat is een bredere maatschappelijke trend en je ziet dat bedrijven als CoolBlue, die de klant echt centraal zetten, zeer succesvol zijn. Dat vraagt een andere mindset en heeft consequenties voor werknemers. Het ouderwetse denkpatroon van financials is vaak: ik heb de expertise, dus de klant wacht maar totdat ik klaar ben. Finance reageert nog traag op die ontwikkelingen vind ik, maar het is een ontwikkeling die niet is tegen te houden.

Hoe kunnen financials zich onderscheiden op de arbeidsmarkt?
Gezien de veranderingen wordt het nog belangrijker om je op de soft skills te ontwikkelen. Financials zijn rationeel en blinken uit in analytisch vermogen, maar wie verder wil komen moet ook snappen hoe je een team moet aansturen en samenstellen. Hoe ga je om met je interne en externe klanten? Natuurlijk moet je je financiële skills op orde hebben, maar een commerciële instelling en management skills zullen meer en meer belangrijke onderscheidende factoren worden. Ego is nu nog een grote factor in de financiële sector en gaat vaak ten koste van talent en klanten en dat blijkt nog moeilijk te veranderen. Maar ik zie ook steeds meer bedrijven waar dit op de agenda staat en veranderingen worden doorgevoerd.

Maar als ego nog zo’n grote rol speelt krijgt een empathische leider het wel zwaar binnen zo’n organisatie.
Dat is waar. Ik zet mij dagelijks in om de situatie te verbeteren, maar het duurt echt nog een tijd voordat dit structureel veranderd is. Tegen de vrouwen bij het SmartUp Network zeg ik echter ook: je bent verantwoordelijk voor je eigen succes. Steek je handen uit de mouwen. Zo ziet de wereld er nu eenmaal uit en dat blijft nog wel even zo, maar laat je er niet door tegenhouden. Ik was de enige vrouw in het commercieel management bij het bedrijf waar ik werkte. Dat leek nadelig, maar dat heb ik als een voordeel weten te gebruiken door me juist te focussen op vrouwen. Niet vanuit de slachtofferrol, maar vanuit m’n kracht. Het is belangrijk dat vrouwen positieve rolmodellen voor elkaar zijn. 

Tot slot: welke gouden tip heb je voor finance professionals die op zoek zijn naar een nieuwe uitdaging?
Het draait uiteindelijk om het vinden van een succesvolle match. Het sollicitatietraject is ook een kennismaking, dus praat goed met wie je aan tafel zit om uit te vinden of het ook een goede match is. Het is niet fout als iemand halverwege zegt ‘het is toch niet iets voor mij’. Naast salaris, verantwoordelijkheid en hard skills zal je, om te weten wat er bij je past, ook naar je gevoel moeten luisteren – en dat is voor sommige financials echt een uitdaging. Maar ik zeg altijd: doe nooit concessies op je eigen gevoel.