Pond profiteert van renteverschil, maar risico’s stapelen zich op

Aan beide kanten van het Kanaal hakken centrale banken vandaag de knoop door over de beleidsrente. Enkele weken geleden leek dit een uitgelezen kans voor de Bank of England (BoE) om de rentekloof met Europa te verkleinen. De Britse beleidsrente schommelt ongeveer 1,5 procentpunt boven het niveau op het vasteland. De oorlog in Iran gooit echter roet in het eten. Met het oog op het opwaartse inflatierisico maakt de BoE pas op de plaats. Dat geeft het pond wind in de rug, al stapelen de economische risico’s zich op.

Bijna tien jaar na het brexitreferendum waagt de Britse regering deze week een nieuwe poging om dichter naar Europa te kruipen. Onder leiding van minister van Financiën Rachel Reeves wordt ingezet op intensievere samenwerking met de Europese Unie, met als doel de kwakkelende economische groei aan te jagen.

Dat is geen overbodige luxe, want de Britse economie blijft hangen rond stagnatie en krijgt weinig steun van buitenaf. Hogere energieprijzen en geopolitieke spanningen drukken het sentiment, terwijl bedrijven terughoudend blijven met investeringen.<

Renteverschil duwt het pond omhoog
Waar de economische fundamenten toch wat zwak ogen, biedt het monetaire beleid voorlopig uitkomst. Aanvankelijk leek de BoE op weg om de beleidsrente dit jaar met twee stapjes te verlagen. Inmiddels is die verwachting omgeslagen en anticiperen economen juist op een kleine stijging.

Een belangrijke reden is een inflatie die met circa 3 procent hardnekkig boven de doelstelling schommelt. Daar komt bij dat de stijgende olieprijs door de strijd in Iran veel prijzen verder omhoog jaagt.

Rentekloof in het voordeel van het pond
Omdat de BoE een rentedaling voorlopig voor zich uitschuift, houdt de rentekloof in het voordeel van het pond mogelijk langer aan dan waar markten eerder op rekenden. Voor valutabeleggers is dat een belangrijk signaal: hogere rente vertaalt zich doorgaans in een relatief aantrekkelijk rendement op Britse activa. Het pond profiteert daar momenteel duidelijk van en wint in maart terrein ten opzichte van de euro. Toch is die kracht deels cosmetisch. Onder de oppervlakte oogt de Britse economie minder robuust.

Spanningsveld op valutamarkt
De arbeidsmarkt begint scheurtjes te vertonen, met een werkloosheid die is opgelopen tot boven de 5 procent. Tegelijk neemt de loondruk af, wat op termijn juist ruimte geeft voor renteverlagingen. Daarmee ontstaat een spanningsveld. Op korte termijn ondersteunt de hogere rente het pond, maar op langere termijn ondermijnt de zwakkere economie juist diezelfde munt. Zodra de inflatie afkoelt en de Bank of England ruimte ziet om alsnog te verlagen, kan het rentevoordeel snel verdampen.

Fragiel evenwicht
Voorlopig wacht de BoE af, blijft de rente hoog en houdt het pond steun van het renteverschil met de eurozone. Maar dat evenwicht is fragiel. Mocht de inflatie sneller dalen of de economische tegenwind aan kracht winnen, dan kan het beleid snel kantelen. In dat scenario verandert het rentevoordeel van een steunpilaar in een risico — en kan het pond, ondanks zijn huidige rugwind, alsnog terrein prijsgeven.