IASB overweegt aanpassingen in IAS 19 ‘pensioenen’

Uit het nieuwe werkplan  dat vorige week verscheen blijkt dat de IASB gaat onderzoeken of aanpassingen van IAS 19 Employee Benefits nodig en mogelijk zijn. 

 

IAS 19 bepaalt hoe beursgenoteerde ondernemingen hun pensioenverplichting op de balans moeten opnemen. Aanleiding zijn opnieuw de zogenaamde shared risk-pensioensystemen, waarbij de risico’s van de pensioenregeling gedeeld worden door werkgevers, werknemers en gepensioneerden. Vanuit ons land was de kritiek altijd, dat IAS 19 een nogal zwart-wit onderscheid maakt tussen DB- en DC-regelingen (defined benefits en defined contributions). De verplichting die voor een onderneming met een eigen ondernemingspensioenfonds uit een DB-regeling voortvloeit, is volgens IAS 19 hoger dan de huidige praktijk in Nederland, omdat IAS 19 geen rekening houdt met onder andere voorwaardelijke indexatie en de mogelijkheid de bijstortingsverplichting te beperken.

 

Een dergelijk onderzoek is meestal een eerste stap naar (een beslissing tot) aanpassing van de betreffende standaard. Niet lang geleden heeft de board een low-key onderzoek review van IAS 19 doen uitvoeren. De resultaten waren niet zodanig, dat een aanpassingsproject urgent leek, maar uit de feedback is blijkbaar toch de beslissing voortgekomen om een haalbaarheidsonderzoek aan te kondigen.

Het onderzoek richt zich op de haalbaarheid van het zogenaamde  ‘capped ultimate-costs-adjustment’ model, dat van toepassing is op pensioenrechten die afhankelijk zijn van de opbrengsten van specifieke assets. Een voordeel van deze benadering zou zijn dat IAS 19 niet volledig op de schop zou hoeven.