Het humeur dat samenhangt met dagkoersen

Graag leg ik een korte casus voor om een essentieel concept binnen de beleggingswereld te verduidelijken. Stel, je bent optimistisch over de vooruitzichten van een bekende onderneming zoals McDonald’s en besluit aandelen aan te schaffen. Op dat moment is de koers 10 dollar en bedraagt de winst per aandeel 1 dollar.

De beoordeling blijkt een schot in de roos: door prijsverhogingen en internationale groei stijgt de winst fors. Aan het einde van het jaar is de winst per aandeel toegenomen tot 1,50 dollar. Ben je op dat moment tevreden?

Tevreden terukijken
De meeste ondernemers zouden met grote tevredenheid terugkijken op een jaar waarin de winst met 50 procent is toegenomen. Ik deel de mening dat je daarover tevreden mag zijn.

Maar wat als de beurskoers van McDonald’s in dat jaar is gedaald van 10 naar 7 dollar (een daling van 30%)? Kijk je dan nog steeds met hetzelfde enthousiasme naar deze positie?

Humeur door de dagkoers
Veel beleggers laten hun humeur bepalen door de dagkoers, maar rationeel is dat niet altijd. Wanneer de fundamentele prestaties van een bedrijf sterk zijn en de waardering redelijk is, hoeft een koersdaling geen reden tot zorg te zijn.

Op de korte termijn – in ieder geval periodes korter dan een jaar – is het verband tussen de onderliggende ontwikkelingen bij een bedrijf en de koersontwikkeling vaak flinterdun. Op de lange termijn is deze link er echter nadrukkelijk wel.

Koersschommelingen als ruis
Kortstondige koersschommelingen zijn dan ook het beste te beschouwen als ruis. Wie zich blindstaart op dagkoersen en grafieken, verliest de ontwikkelingen bij het onderliggende bedrijf vaak uit het oog.

Wanneer je weet dat een bedrijf onderliggend goed presteert, wordt het veel makkelijker om tussentijdse fluctuaties te relativeren, met name dalingen. Sterker nog, het kan juist een kans zijn om aandelen bij te kopen tegen een aantrekkelijkere waardering.