De kans is groot dat u te veel betaalt voor uw bedrijfsfinanciering. En dat is te verhelpen.

Bankzaken zijn ingewikkeld en vaak heel ondoorzichtig. Dat geldt niet alleen voor persoonlijke zaken zoals hypotheken, maar nog veel meer voor bedrijfsfinancieringen. Weet u precies wat u voor uw krediet betaalt? Waarschijnlijk niet, want dan zou u een uitzondering zijn. De kans is groot dat u aanzienlijk meer betaalt dan u denkt. En, belangrijker, aanzienlijk meer dan redelijk en billijk is.


Als het goed gaat met het bedrijf, houdt de leiding zich meestal niet serieus mee bezig met financieringscondities; offertes doorrekenen is tijdrovend en vergt specifieke kennis die je alleen bij een bank kunt opdoen. De financiering wordt vooral gezien als een noodzakelijke bijkomstigheid voor de bedrijfsvoering, en niet als een primair onderdeel ervan; is er eenmaal een contract afgesloten, dan wordt er niet meer naar omgekeken.

Maar als het wat minder goed gaat, blijken de condities ineens voor heel onaangename verrassingen te kunnen zorgen. En juist dan is er geen tijd om erover te bakkeleien, omdat alle energie naar de verbetering van de bedrijfsresultaten uit moet gaan. Banken kijken bovendien vooral naar de bedrijfsresultaten in de laatste twee jaar; nog een reden om niet te wachten met het checken van uw financiering totdat dit een noodzaak is geworden.

Terwijl de bedrijfsleiding denkt wel goed te zitten en meent dat alles vast ligt, verhogen de banken regelmatig de kosten, waarbij de bank zich niet altijd houdt aan de informatieplicht. Bedrijfsaccountants nemen die verhogingen meestal voor gegeven aan: er is immers voor de condities getekend door de directie, dus waarom zou hij of zij aan de bel trekken? Daarnaast heerst nog steeds de misvatting dat banken per definitie fatsoenlijke offertes opstellen, waarmee vervelende verrassingen voorkomen worden. Helaas leidt die gedachte vaak tot teleurstellingen.

Ik heb een klant gehad met een goedlopend groot bedrijf, die zeker meende te weten 4% rente te betalen over zijn bedrijfskrediet. Dat percentage stond immers in de destijds getekende overeenkomst. Maar de effectieve marge bleek het dubbele te zijn, 8%. Al die op zich kleine toeslagen in het contract die te klein lijken om over te onderhandelen, kunnen dus buitenproportioneel oplopen. Beheerkosten, kosten voor het betalingsverkeer, een markttoeslag (dit kan in een paar jaar tijd ongemerkt oplopen van 0,4% naar 1,2%), de fundingtoeslag, de bereidstellingprovisie (die je betaalt voor krediet dat je niet gebruikt), de liquiditeitstoeslag enzovoort: hoe het ook allemaal genoemd mag worden, de optelsom kan schrikbarend zijn.

Bovendien eigenen banken zich vaak zekerheden toe, die in geen verhouding staan tot het krediet dat zij uw bedrijf verlenen. Bij Bijzonder Beheer zelfs tot aan de spaarrekeningen van de kinderen van de DGA  toe.

Wist u dat:
• Banken de mogelijkheid hebben om, zonder opgaaf van redenen, met één druk op de knop uw geld op een geblokkeerde rekening te zetten?
• Sommige banken een standaardclausule opnemen waarin staat dat elk algemeen nieuwsfeit dat volgens de bank een negatieve invloed kan hebben op uw bedrijf ? of zelfs op de branche waarin uw bedrijf werkt ?  kan leiden tot een voor u nadelige aanpassing van de voorwaarden?
• Ongekeerd de bank nooit en te nimmer zelf zal bellen met de mededeling: met uw bedrijf lopen wij nu minder risico dan voorheen, dus wij verlagen de financieringskosten en versoepelen de voorwaarden?
• De waarde van rentederivaten een grote impact kan hebben op uw condities? Die waarde kan ook negatief zijn, waardoor het een extra last wordt. Zo kan een bedrijf zonder daar enige invloed op te hebben ineens drie ton negatief vermogen blijken te hebben op rentederivaten, en dat kan heel slecht uitkomen.

Heronderhandelingen en controle of de voorwaarden marktconform zijn, zullen dus altijd door het bedrijf zelf in gang moeten worden gezet. Vraag uzelf af:
• In welke mate loop ik renterisico? Staat wat ik betaal in verhouding tot wat ik krijg?
• Weet ik wat ik precies in onderpand heb gegeven?
• Hoe lang geleden heeft een onafhankelijke derde naar mijn financieringstructuur gekeken?

Als het antwoord op de laatste vraag drie jaar of langer is, wordt het de hoogste tijd om er aandacht aan te (laten) besteden.

Een vastgoedbedrijf dat met Expense Reduction Analysts in zee ging, hoopte dat heronderhandelen 50.000 euro per jaar zou besparen op financieringskosten. Het werd maar liefst 500.000 euro per jaar. Dat is overigens uitzonderlijk. Gangbaar is een besparing tussen de 25.000 en 100.000 euro per jaar bij bedrijven die in de doelgroep vallen van Expense Reduction Analysts.

Tot slot: voel u niet schuldig over heronderhandelingen met uw bank, of overstappen naar een andere bank voor een betere deal. Ik heb jarenlange ervaring in de bankwereld en gelooft u mij: u trekt ze beslist niet het vel over de oren door marktconform te betalen.

Hebt u nog vragen over dit artikel? Neem gerust contact op. Ik help u graag!

Klaas Hoekstra is partner bij Expense Reduction Analysts. Expense Reduction Analysts helpt klanten wereldwijd meer winst te maken door hun kosten en hun inkoop duurzaam te managen. Hierbij richten wij ons op een win-winsituatie voor alle betrokken partijen, ook voor de leverancier(s). In de loop van ruim 20 jaar heeft Expense Reduction Analysts brede kennis en ervaring opgebouwd in meer dan 100 kostencategorieën.