"We laten ons niet leiden door de druk om per se een deal te willen sluiten en ook niet door de concurrentie van al dan niet financiële partijen. We gaan uit van onze eigen waardering van de onderneming die we op het oog hebben en van niets anders." Dat zegt John Eijgendaal, CFO van het industriële concern Aalberts Industries. Hij weet waar hij over praat, Aalberts is min of meer een professionele overnemer. "Ik werk nu vijftien jaar bij de groep. In die tijd hebben we enige tientallen overnames gedaan."

Het bedrijf liep dit jaar op tegen een 'perfect fit': Elkhart Products Corporation in de Verenigde Staten, fabrikant van koperen fittings, een segment waarin Aalberts in Europa al tot de grootste behoorde. Met Elkhart erbij - omzet 130 miljoen dollar - zou het concern wereldwijd marktleider worden. "De overname paste naadloos in onze strategie om de overstap naar Amerika te maken." Elkhart was eigendom van Amcast Industrial Corporation, een beursgenoteerde onderneming in moeilijkheden die noodgedwongen onderdelen moest verkopen. Er meldden zich veertien potentiële kopers. "We hebben begrepen dat tien daarvan financiële partijen waren." Tijdens het overnametraject was de concurrentie niet voelbaar, zegt Eijgendaal, in ieder geval niet de specifieke concurrentie van mogelijk kapitaalkrachtiger investeerders. "Het zou ook niet zo'n goed idee zijn om je daardoor te laten leiden. Wij richten ons erop de voorkeur van het management te krijgen. Vervolgens bedingen we exclusiviteit en dan duiken we er echt diep in." Dan komt er druk op de ketel te staan. "In die fase moet je slagvaardig kunnen opereren, je hebt maar een aantal weken of maanden tot je beschikking. Maar anderzijds: gebeuren er om vijf voor twaalf gekke dingen, stuiten we op lijken in de kast of iets dergelijks, dan zullen we niet voor die druk bezwijken. Dan zeggen we heel gemakkelijk: dan maar niet." Bij de overname van Elkhart was het duidelijk dat de plaats die het bedrijf binnen Aalberts zou krijgen het management bijzonder aansprak. "Wij werken ook niet zo dat we dan vervolgens nieuw - Nederlands - management naar binnen rijden om de zaak dan zogenaamd eens goed te regelen. Dat gaat echt niet." Dat is vaak de vrees bij overnames door venture capitalists, zegt Eijgendaal: "Vooral in de meer bescheiden marktsegmenten, van de familiebedrijven bijvoorbeeld, heeft men geen zin om zich de wet te laten voorschrijven door een investeerder. Dan gaat men liever in zee met een partij met een trackrecord in dezelfde branche." De verkoper daarentegen - als het gaat om een concernonderdeel - zal daar omwille van de prijs wellicht anders over denken. Betaalde Aalberts voor Elkhart de hoogste prijs? "Ik heb geen flauw idee. Het was ook geen veiling, daar doen wij nooit aan mee. Maar uiteindelijk zei ook de verkoper dat wij de beste partij waren."