Drs Ph.M. van Spaendonck
Directeur
Van Spaendonck & Partners BV

Een waardering op basis van de netto contante waarde-methode is gebaseerd op tenminste één, bij voorkeur meerdere prognosejaren. Ook na het laatste prognosejaar zal de onderneming waarschijnlijk vrije geldstromen genereren welke ter beschikking staan van de vermogensverschaffers. Uiteraard is het moeilijk een expliciete prognose op te stellen voor de jaren in de verre toekomst. Ook leggen de geldstromen in de verre toekomst steeds minder gewicht in de schaal. In verband daarmee wordt voor het bepalen van een restwaarde een alternatieve benadering gekozen. Een gebruikelijke aanpak is de volgende. Aangenomen wordt dat de onderneming na het laatste prognosejaar een stabiele verdere ontwikkeling doormaakt, waarbij:

• Marges en rendement op geïnvesteerd vermogen stabiel zijn en blijven;
  
• De onderneming met een constant factor (g) groeit en een constant deel van de operationele geldstroom investeert;
  
• De onderneming op deze investeringen een verder gelijkblijvend rendement maakt.

Het bedrijfsresultaat vóór interest en na belasting in het eerste jaar van de restperiode, de NOPLAT_t+1, is gelijk aan het geïnvesteerd vermogen in het laatste jaar maal het rendement op het geïnvesteerd vermogen. Een verdedigbare veronderstelling zou kunnen zijn dat aan het einde van de voorspelperiode niet meer gerekend wordt met een concurrentievoordeel maar dat, onder invloed van de concurrentie, het rendement op bestaande investeringen (ROIC_o) en uitbreidingsinvesteringen (ROIC_n) gelijk is aan het gewenste rendement van de vermogensverschaffers (WACC). In dat geval is de restwaarde gelijk aan het geïnvesteerd vermogen.

« Terug naar Ondernemingswaardering